10 - واگذار آنچه را كه نصارى دربارهء پيامبرشان ادّعا دارند و هر چه ميخواهى دربارهء او مدح كن و قبول مدح را نيز بنما . 11 - آنچه را از شرف بخواهى به ذات او نسبت بده و آنچه را كه از بزرگى بخواهى به قدر و منزلت او نسبت بده . 12 - چون برترى و فضل رسول الله حدّى ندارد تا سخنگوئى بتواند با زبان خود پرده از آن بردارد . 13 - اگر آيات و علائم او از جهت بزرگى و عظمت به پايهء قدر و منزلت او باشد ، در اين صورت چنانچه اسم او را بر استخوان‌هاى پوسيده ببرند همه را زنده مىكند . 14 - چون بر ما محبّت داشت ما را به آنچه عقول را خسته و عاجز مىكند امتحان نكرد تا آنكه ريب و شكّ نياوريم و گمان و وهم در ما پديدار نگردد . 15 - ادراك حقيقت معناى او اهل عالم را كور كرده است و هيچ موجودى نه در قرب او و نه در بُعد از او نمىتواند ملزم به اين حقيقت نشود . 16 - او چون خورشيد است كه از دور در نظر كوچك آيد و از نزديك چشم را خسته و بى تاب كند ؛ و نه از دور و نه از نزديك نمىتوان به حقيقت او واقف شد . 17 - و چگونه مىتوانند در دنيا حقيقت او را دريابند گروهى كه همه در خوابند و به خوابهائى كه از او مىبينند ميخواهند خود را آرام و متقاعد كنند .